«Η βόμβα του παγκόσμιου χρέους», είναι ένα δραματικά επίκαιρο βιβλίο χρήσιμης ενημερώσης και ευαισθητοποίησης απέναντι σ' αυτήν τη βόμβα, που η έκρηξή της προκαλεί τεράστιες καταστροφές στις φτωχές χώρες. Γιατί οι μεγάλες έχουν κολοσσιαία χρέη, αλλά τα καταφέρνουν πάντα μια χαρά - εις βάρος των φτωχών. Πάντως η Ελλάδα - σκεφτείτε το - ήταν η πρώτη χώρα, η οποία, κατά την έναρξη της Πρωτοβουλίας για την ελάφρυνση του χρέους των υπερχρεωμένων φτωχών χωρών, συνεισέφερε, το 1996, στο αντίστοιχο Διαχειριστικό Ταμείο. Το υπογραμμίζει ο Νίκος Χριστοδουλάκης, καθηγητής Οικονομικών, ο οποίος διετέλεσε Υπουργός Οικονομίας, στον πρόλογο αυτού του βιβλίου, (εκδόσεις Κριτική, μετάφραση Γιώργος Σαλταπίδας), που το χαρακτηρίζει πολύτιμο εργαλείο για όσους ενδιαφέρονται «για την άρση των οδυνηρών συνεπειών της υπερχρέωσης των φτωχών χωρών».
Εν τω μεταξύ, το δράμα του χρέους εξακολουθεί να εκτυλίσσεται, με τις εμπορικές τράπεζες να συντάσσονται με τα γεωπολιτικά συμφέροντα και τις επιχειρήσεις στη διεθνή σκηνή όπως υπογραμμίζει η συγγραφέας Νορίνα Χερτζ, στέλεχος του Κέντρου Διεθνών Επιχειρήσεων και Διοίκησης του πανεπιστημίου Κέμπριτζ.
Τι μας διδάσκει αυτή η ιστορία; «Μαθαίνουμε - γράφει η Νορίνα Χερτζ - ότι ανεξαρτήτως ποιός παίζει το βιολί, ο σκοπός παραμένει ο ίδιος: για μια ακόμη φορά τα δάνεια χορηγήθηκαν δίχως την απαραίτητη περίσκεψη για τη χρήση τους και έγιναν αποδεκτά δίχως ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίον έμελλε να δαπανηθούν. Για μια ακόμη φορά κυρίαρχο ήταν το βραχυπρόθεσμο προσωπικό συμφέρον».
Έτσι, οι εμπορικές τράπεζες, με την υπερβολική αυτοπεποίθηση ότι η «φούσκα» δεν θα σκάσει και ότι το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα τις προστατεύει για πάντα, «υποδούλωσαν τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της υφηλίου, επιβαρύνοντάς τα με χρέη δισεκατομμυρίων δολαρίων».
Η Νορίνα Χερτζ, η οποία θεωρείται από τους κορυφαίους ειδικούς στην οικονομική παγκοσμιοποίηση, εισάγει ισχυρά επιχειρήματα εναντίον μιας άδικης διεθνούς τάξης και προτείνει θαρραλέα λύση για τη δημιουργία ενός καλύτερου και ασφαλέστερου κόσμου. Υποστηρίζει ότι η παραγραφή του χρέους είναι, τελικά, το πιο αποτελεσματικό μέτρο ισχυροποίησης του παρόντος και διασφάλισης του μέλλοντος εκατομμυρίων ανθρώπων, τους οποίους σήμερα, οι ισχυροί του πλανήτη κάνουν πως δεν τους βλέπουν, στριμωγμένους στις πιο απόμακρες γωνιές της υδρογείου.
Προσθέστε σχόλιο: